درك نمىكند و بدون بيم و هراس از حسابرسى و مجازات ، اين كارها را انجام مىدهد . پرسش : خداوند در اين‌جا آرايش دادن را به خود نسبت داده ؛ زيرا مىفرمايد : « اعمالشان را در نظرشان بياراستيم » . درحالىكه در آيهء 63 از سورهء نحل ، آن را به شيطان نسبت داده است ؛ زيرا مىفرمايد : « شيطان كارهاى آنان را در نظرشان بياراست » . بنابراين ، چگونه ميان اين دو آيه مىتوان گرد آورد ؟ پاسخ : آراستن در آيهء 63 سورهء نحل از اين نظر به شيطان نسبت داده شده است كه او فريب مىدهد و وسوسه مىكند و در اين‌جا بدين‌جهت به خدا نسبت داده شده است كه سنّت و ارادهء الهى بر اين قرار گرفته است كه هركس به روز قيامت ايمان نياورد ، زشتى كارهايش را درك نمىكند ، همان‌گونه كه مشيّت الهى اقتضا مىكند كه هركس از راهى برود كه به مرگ منجر مىشود ، گرفتار مرگ و نابودى مىگردد ؛ به بيانى ديگر : كسى كه به روز قيامت ايمان ندارد ، كار حرام مىكند ، درحالىكه آن را حلال مىداند ؛ زيرا خداوند ، ايمان نياوردن را سبب ناآگاهى از حرام قرار داده است . اگر كسى بگويد : اين كار يك امر طبيعى است . در پاسخ وى مىگوييم : تمامى اشياى طبيعى و عوامل هستى به خداوند منتهى مىشود ؛ زيرا او طبيعت و جهان هستى را آفريده است . أُوْلئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذابِ وَ هُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ ؛ آنان در دنيا زيان كردند ؛ زيرا از آن جدا شدند و در آخرت زيان كردند ؛ زيرا پاداش را از دست دادند و به جاى آن گرفتار مجازات گرديدند و اين است زيان آشكار .